KŁODZKA GÓRA

Kłodzka Góra (niem. Glatzenberg, 762,7 m n.p.m.) – drugi pod względem wielkości szczyt Gór Bardzkich, położony w ich południowo-wschodniej części.
Należy do głównego grzbietu Gór Bardzkich, stanowiąc jego zwornik (rozróg) z odchodzącymi w czterech kierunkach grzbietami. Na południe odchodzi główny grzbiet przez Jelenią Kopę, Grodzisko i Podzamecką Kopędo Przełęczy Kłodzkiej, gdzie łączy się z Górami Złotymi. Na północ odchodzi główny grzbiet przez Gajnik, Ostrą Górę, Przełęcz Łaszczową i Łaszczową, gdzie się rozgałęzia na kilka ramion. Na południowy zachód, w stronę Kłodzka odchodzi najdłuższy grzbiet z Jedlakiem, bezimienną kotą 615, Obszerną, Kostrą i Szyndzielnią. Najkrótszy grzbiet z Szeroką Górą odchodzi na wschód, w stronę Lasek.

Szczyt nie należy do szczególnie uczęszczanych, pomimo że żółty szlak jest jedyną znakowaną pieszą trasą wychodzącą z Kłodzka. W XIX wieku będącym czasem rozkwitu turystyki na ziemi kłodzkiej, również nie cieszył się uznaniem, ustępując popularności pobliskiej Ostrej Górze (751 m n.p.m.), która długo uważana była za najwyższy szczyt Gór Bardzkich.

Kilkadziesiąt metrów od szczytu spotykają się dwa piesze szlaki turystyczne:

Od kilku lat w najkrótszą noc roku oddział PTTK w Kłodzku organizuje wejście z Kłodzka na Kłodzką Górę i z powrotem.

Aktualnie planowana jest budowa wieży widokowej na szczycie.

Kłodzka Góra należy do Korony Gór Polski, gdyż w okresie jej ustanawiania była uważana za najwyższy szczyt. Najnowsze pomiary geodezyjne wykazały, że wyższa jest Szeroka Góra i na jej szczyt obecnie prowadzi Żółty szlak z Kłodzka.